Beschouw deze twee voorbeelden:

• plaatselijke vooruitkoppeling

Kijk even hiernaast naar AMT 27 Lijnzaad. Zoek toverslag 9 op. In deze toverslag wordt 100 kg lijnzaad genomen. Dit zaad moet in toverslag 17 worden ingezaaid om onder de streep bij AMT 27 1 ton lijnzaad te kunnen oogsten. De benodigde hoeveelheid zaad bedraagt dus 10% van de beoogde hoeveelheid zaad. Voor de entropische waarden, die ik voor tvs 9 heb ingevuld, heb ik dan ook 10% genomen van het totaalbedrag onderaan bij AMT 27. Daarvoor moest ik de waarde van AMT 27 uit het volgende sommetje oplossen:

prijs tvs1 + prijs tvs2 +...+ 0,1 x waarde amt27 + prijs tvs10 +...  =  waarde amt27

ofwel

(1/0,9) x prijs tvs(1 t/m18 met uitzondering van 9)   = waarde amt 27

Dat is nog een werkje, maar gelukkig zit er in het rekenprogramma Excel een iteratie-algoritme. Zolang de iteratie-factor maar kleiner is dan 1, dan werkt dit en dat gelukkig steeds het geval. Merk echter wel op dat er een  vooruitkoppeling wordt gedaan van 'men neme lijnzaad' naar 'lijnzaad klaar'. De eenheidsprijs van het te nemen lijnzaad heb ik gelijk gesteld aan die van het enige maanden later ermee te produceren zaad. Dat is fout: ik had de eenheidsprijs van het te nemen lijnzaad gelijk moeten stellen aan die van het geoogste lijnzaad een jaar tevoren. Dus achteruitkoppelen in plaats van vooruit.

• verspreide vooruitkoppeling

In het volgende plaatje zijn de koppelingen aangegeven tussen KT 4 Aardgas, HT 4 Aardgas, AMT 4 Fossielstroom en de Afspeeltover Mens (ET Helder). Opvallend is dat er koppelingen zijn in alle richtingen, vooruit en achteruit. Het lukt niet de koppelpijlen alle verticaal te krijgen door een andere rangschikking van de tovers te nemen. Althans niet in dit plaatje waarin alles gelijktijdig is gedacht! Het lukt wel in een plaatje waarin tovers zich in de tijd opvolgen, dan krijgt het plaatje de abstracte structuur van het plaatje met de toverpaden dat ik in het stukje Het Gereedschap toonde. In dat plaatje was de horizontale as dus niet een balk met tovers, maar een tijdas en is de verticale as de toverruimte. Deze met de tijd naar rechts voortijlende lijn is ééndimensionaal en ziet er voor iedere fractie van een seconde - ieder tijdkwantum, ieder basisbeweginkje - weer anders uit. In werkelijkheid is deze toestandslijn drie-dimensionaal: de ruimte, en is de grafiek 4-dimensionaal: de tijd-ruimte.

Conclusie: de systematiek die ik toepas gaat uit van gelijktijdigheid van al de tovers die erin zitten en dit is in tegenstelling met de werkelijkheid waar alles volgtijdelijk is en ook nog op verspreide plaatsen. Simpel gezegt: een individueel beweginkje kan niet op twee plaatsen gelijk zijn. Ik pleeg dus evolutionaire fraude. Toch blijf ik het doen omdat de ermee gemaakte fout in de uiteindelijke bepaling van de prijs van mijn afspeeltover betrekkelijk klein is. Per slot van rekening is de prijsverandering van een lijnzaadje per jaar niet groot.

Om mijn kostprijzen helemaal goed te krijgen zou ik de toverpaden moeten terugploegen tot aan Adam en Eva en zelfs daaraan voorbij.

                                                                                                                   ------------------------------------------------------------------------

Het stormt vanavond en de regen klettert tegen het glas.

Alle vluchten op het vliegveld zijn afgelast - iets waarvan de aktiegroepen alleen maar kunnen dromen.

In de vaart staan kopjes op de golven, de eenden zijn onder de beschoeiing gekropen en het riet wordt door regen en wind plat gedrukt.

Herfst - de olm kleurt, het riet kleurt en op zolder draven de veldmuizen, voor de kou naar binnen gevlucht.

Ik zit aan tafel, onder de lamp, net als de boeren en luister onbewust met één oor.

Maar mijn villa houdt zich uitstekend, de pannen klapperen sonoor,

hooguit tocht het een beetje om mij heen.

Mijn villa is dan ook een open systeem.